تبلیغات

۱۰۱ پیشنهاد برای مدیران و مربیان مکتبخانه ها(۴)

Article Image

۱۰۱ پیشنهاد برای مدیران و مربیان مکتبخانه ها

نویسنده : خالد کوهی نژاد

۵۲- مکتبخانه یک گروه سرود و چند قاری خوش صدا و یک گروه خدمات داشته باشد و از این سه گروه به عنوان نمود مثبتی از مکتبخانه در هر مراسمی استفاده شود. مسئول روابط عمومی با هماهنگی مدیر می تواند از این سه گروه در هر مراسمی که در راستای خدمت به جامعه برگزار می شود، استفاده کند. این کار باعث می شود مکتبخانه در نگاه عموم جلوه مثبت و زیبا تری داشته باشد.

۵۳- همه انسان ها آزادی را دوست دارند، و برای بدست آوردنش تلاش می کنند، برای شاگرد، حضور فعال در کلاس یک نوع آزادی تلقی می شود و این آزادی او را به کلاس علاقمند می کند.

۵۴- طرح معما روش مناسبی برای شروع بحث است، در آموزش، بوجود آوردن چالش های ذهنی و طرح سوالاتی که ذهن را به سمت جواب سوق می دهد، بسیار سودمند است.

۵۵- بهترین روش یادگیری تجوید، تلفط است یعنی بکار گیری همه مخارج حروف.

۵۶- وقتی می خواهیم تدریس کنیم، باید بدانیم به چه شکل شروع کنیم به کجا برسیم و چگونه مطلب را به پایان برسانیم. دقیقا شبیه کسی که از روی نقشه از مبدا به مقصد می رسد.

۵۷- شما به هر صورت برای شاگردان خود الگو هستید، پس سعی کنید الگوی خوبی باشید. برای مثال (سر وقت معین تدریس را شروع کنید و بیش از زمان تعیین شده تدریس نکنید، مقید نبودن به وقت یعنی آموزش بی قانونی، حتی اگر در اوج بحث هستید، سخنتان را قطع و پایان کلاس را اعلام کنید. با انجام این کار قانون مندی و مقید بودن به وقت را به شاگردان خود یاد می دهید).

۵۸- از افرادی که در زمینه های دینی به مراتب بالایی دست یافته اند، دعوت شود تا قرآن آموزان آنها را ببینند و حرفهایشان را بشنوند، شاید از آنها الگو بگیرند و استوار تر قدم بردارند.

۵۹- منابع اصیل را به شاگردان معرفی کنید. در هنگام تدریس از طرح یا پذیرش مطالب بدون مدرک و مأخذ و یا با مدرک و مأخذ نامعتبر خودداری کنید، تا این روش مثبت در قرآن آموزان نهادینه گردد.

۶۰- مشکلات بیرون از کلاس را پشت درب کلاس رها کنید و با خاطر آسوده و متمرکز کار خود را آغاز نمایید.

۶۱- اگر در کلاس یا محیط مکتبخانه با مورد ناخوشایندی که شما را بسیار عصبانی می کرد برخورد کردید، ابتدا عصبانیت و خشم خود را قورت دهید سپس تصمیم بگیرد. بگذارید شاگردانتان بفهمند که عصبانیت خود را کنترل کردید و سپس حرکت بعدی را انجام دادید.

۶۲- در صورتی که احساس خستگی در چهره غالب شاگردان مشاهده کردید تدریس را ادامه ندهید، شاید اشکال از نوع تدریس باشد یا یک دلیل خارجی دیگر وجود دارد. ولی اگر یک یا دو شاگرد در کلاس کسل بودند نباید کلاس یا تدریس ما تحت تاثیر آنها قرار بگیرد، بلکه از آنها خواسته شود آبی به صورت بزنند و بعد از کلاس به صورت خصوصی علت کسالت آنها بررسی شود.

۶۳- سهم حواس پنجگانه در یادگیری تقریبا به این شکل است: دیداری۷۵ درصد، شنیداری۱۳ درصد، لامسه ۶ درصد، بویای۳ درصد، چشایی۳ درصد می باشد. در آموزش هم باید این ترتیب را رعایت کنیم و با استفاده از تکنولوژی حواس پنجگانه را بکار گیریم.

۶۴- اگر شاگردی با صدای پایین و ضعیف صحبت می کند، برای شنیدن صدای او خم نشوید بلکه از او بخواهید با صدای بلند تر صحبت کند.

۶۵- در هنگام تدریس فقط در یک مکان توقف نکنید بلکه در کلاس قدم بزنید و ارتباط چشمی برقرار کنید و همچنین تن صدا و لحن صحبت کردن شما نباید در یک سطح باشد بلکه بنا بر موقعیت های متفاوت متغیر باشد.

۶۶- مطالب را به صورت دسته بندی شده تدریس کنید و در انتها خلاصه و جمع بندی کنید.

۶۷- برای جلوگیری از اتلاف وقت یک نفر را به عنوان مسئول حضور و غیاب تعیین کنید، که اسامی افراد حاضر را بدون اینکه آنها را صدا بزند در لیست خود تیک بزند و علت غیبت افرادی که نیستند را بررسی کند، اولیاء باید برای عدم حضور فرزندانشان هماهنگی لازم را با مدیر انجام دهند و در غیر این صورت غیبت فرزندشان غیر موجه نوشته شده و برای او یک امتیاز منفی در دفتر سوابق، ثبت می گردد.

۶۸- کلاس های شلوغ را به دو قسمت تقسیم کنید، تدریس در کلاس شلوغ انرژی بیشتری می گیرد و نتیجه کمتری حاصل می شود.

۶۹- شاگردان را با خود درس( ۵۰ بار از روی درس اول بنویس) تنبیه نکنیم، این کار باعث دلزدگی و یک خاطره بد از درس می شود.

۷۰- اگر در کلاس یک شبهه مطرح کردید، در نهایت جواب کامل را برای قرآن آموزان تشریح کنید، نکند بجای حل مشکل خود مشکل ساز شویم.

۷۱- توجه افراطی به دانش آموز ضعیف یا قوی باعث ایجاد تشنج در محیط آموزشی می شود، برخورد متناسب و متعادل توصیه می شود.

۷۲- شاگردانی را که گوش یا چشمشان ضعیف است در جلوی کلاس، و شاگردانی را که قدشان بلند است در انتهای کلاس بنشانید.

۷۳- اگر در کلاس سوالی مطرح شد بی درنگ پاسخ ندهید ابتدا ذهن ها را به سمت جواب هل دهید سپس از شاگردان دوباره سوال اصلی را بپرسید، جواب های مطرح شده را بررسی کرده و جواب درست را با تکمله بیان نمایید. سعی کنید جواب هایی که می دهید قاطع باشند و تاجایی که میسر است از الفاظی مثل( احتمالا، فکر می کنم اینطور باشد، ان شالله که درست است و..) استفاده نکنید چون شاگردان دچار تردید می شوند.

۷۴- برای آموزش مطالب جدید از دانسته های قبلی شاگردان به عنوان یک دستگیره یا پله استفاده کنیم.

۷۵- بلافاصه بعد از آزمون، نتیجه را اعلام کنیم با این کار استرس را کمتر می کنید و به شاگرد اجازه می دهید، به جای فکر کردن به اینکه چه نمره ای خواهد گرفت، کارهای دیگر خود را بدون درگیری ذهنی انجام دهد.

۷۶- قبل از تدریس، اهداف همان درس را بگوییم این کار باعث تمرکز و نتیجه گیری بهتری می شود.

۷۷- در تدریس، پله پله از مطالب ساده به سمت مطالب پیچیده برویم.

۷۸- تاکید بیش از حد به گرفتن نمره، ارزش علمی را می کاهد و یکی از عوامل اضطراب در شاگردان است. خیلی از بچه ها خیلی مطالعه می کنند ولی نمرات خوبی دریافت نمی کنند، اگر زحمات آنها نادیده گرفته شود کم کم نسبت به مطالعه دلسرد شده و افت می کنند.

۷۹- اگر در دست یا هر قسمت از اعضای بدن شما که در زیر لباس پنهان نیست، زخم یا هر مشکل دیگری وجود دارد، قبل از تدریس به صورت مختصر در باره آن توضیح دهید تا هنگام تدریس ذهن شاگردان به آن مشغول نباشد.

۸۰- گاها لازم است مربیان، داستان های هدفمندی را برای شاگردان خود تعریف کنند. برای نمونه داستان هایی که افراد در آنها شکست می خورند ولی نا امید نشده و قوی تر به کار خود ادامه می دهند.

تبلیغات

بزودی

جستجو های اخبار روز

جدیدترین اخبار

داغ ترین اخبار