تبلیغات

حرمت تکفیر نزد اهل سنت

Article Image

b_300_300_16777215_10_images_1857964.jpg

اساس نیوز،ابوبکر آخوند خوجملی:شکی نیست که حرمت تکفیر (یعنی حکم به خروج شخصی از قلمرواسلام) بدون حجیت قاطع وبرهان آشکارتر از خورشید است .

این کاراز بزرگترین گناه کبیره است.زیرا حکم کننده به آن یا قائل ومعتقد به آن در مورد مسلمان به طور ناحق،کافر است به شرط آن که همراه اعتقاد باشد همانگونه که در کتاب (الدرالمختار) آمده است :

1-هرکس به برادر مسلمانی بگوید:ای کافر/ باید تعزیر شود.آیا اگر مسلمانی اعتقاد کفر مسلمان دیگری را  داشته باشد کافر است؟ بله .به این حکم فتوا داده شده است ودر روایتی نبوی آمده است.

2-هرکس به برادر دینی اش بگوید:ای کافر/ به یکی از آن ها این نسبت بر می گردد.اگر واقعیت همان باشد که گفته است آن طرف مقابل کافر می شود ودر غیر این صورت به خودش بر می گردد.پیامبر اکرم فرموده است:هیچ کس به دیگری نسبت فسوق وکفر نمی دهد، مگر آن که به خودش برمی گردد.به شرط آن که طرف مقابل مستحق این نسبت نباشد.

   روش تکفیر ،خطرناک ترین شیوه برای از بین بردن پاکی مسلمانان ومباح شمردن خون آن ها وغارت اموال شان است. زیرا به پشتوانه حکم شرعی این کار انجام می شود.هرچند حکم باطلی باشد .ما امروزه این شیوه را در جهان اسلام در قالب انفجارها،ذبح کردن ها وکشتن گروه های مسلمان،کودکان،زنان،گناهکاران وبی گناهان شاهد هستیم .

در حالی که این افراد مدعی هستند در راه خدا و برای برپایی حکومت اسلامی عادل مجاهده می کنند .عجیب این است که این نوع از تکفیر هیچ ریشه واساسی در منابع مشهور ومعتبر مذاهب اسلامی ندارد.به همین دلیل این مقاله با عنوان (حرمت تکفیر نزد دانشمندان اهل سنت) را تهیه کردم تا مشخص شود که تکفیر با این شیوه نزد بزرگان مذاهب اسلامی ،محدثان ومفسران مردود است.

  بزرگان اهل سنت گفته اند: از جمله شرایط سنت وجماعت این است که کسی از اهل قبله را تکفیر نکند.از برخی از آنها در مورد (فاجر)و(بر) سوال شد:پاسخ دادند:فاجر ،فرد فاسق از اهل اسلام و(بر) فرد عادل ومعتدل از اهل اسلام است.روایتی از پیامبر اکرم وارد شده که فرمود: هیچ کس با گناه از اهل اسلام بیرون نمی رود.

   پیشوایان اهل سنت وجماعت بر این قاعده اجماع دارند.تکفیر مسلمان مساله بسیار خطرناکی است.بدون دلیل و برهان نباید وارد آن شد.تاجایی که راه دارد باید از آن دوری کرد.پیامبر اکرم از تکفیر یکدیگر بدون دلیل قاطع نهی کرده است .

    ایشان فرموده است: هرکس به برادر دینی اش بگوید:ای کافر/ این نسبت به یکی از آن ها برمی گردد،اگر واقعیت همان باشد که گفته است آن طرف مقابل کافر می شود ودر غیر این صورت به خودش بر می گردد.

    از ابوالحسن علی بن احمد فارسی نقل شده که گفته است:روایت کرده برای ما فقیه،نصیربن یحیی که گفته است:شنیدم ابومطیع حکم بن عبدالله بلخی می گفت: درمورد اصول اهل سنت وجماعت از ابوحنیفه بن ثابت(رح) پرسیدم،جواب داد:این که هیچ کسی از اهل قبله را به دلیل گناهی تکفیر نکنی ،ایمان را از کسی نفی نکنی،امر به معروف ونهی از منکر کنی،بدانی هرچیز که به تو رسیده است،می بایست به تو برسد،وهرچیز که به تو نرسیده ،نمی بایست به تو برسد(ایمان به قضا وقدر الهی)واز هیچ کدام از اصحاب رسول خدا تبری نجویی.

   در تاتارخانیه آمده است:تازمانی که نگوید:ای کافر به خدا،تعزیر نمی شود.چون احتمال دارد که مقصودش کافر به طاغوت بوده باشد.

   در کتاب الدرالمختار ادامه داده است : یا به مسلمان صالحی بگوید:ای فاسق/ باز همین حکم تعزیر را دارد،مگر آن که فسقش معلوم باشد که در این صورت تعزیر نمی شود.

    اگر منظور گوینده اثبات فسق خالی بدون بیان سبب آن باشد،در دادگاه شنیده نمی شود و اگر سبب شرعی برای آن بیان کند،قاضی از او بینه نمی خواهد. بلکه از طرف مقابلش در مورد واجباتی که شناخت آن ها واجب است می پرسد.اگر آن ها را نداند فسقش ثابت می شود ودر نتیجه نسبت دهنده فسق تعزیر نمی شود .مقید کردن این مساله به مسلمان،مورد اتفاق همه فقهااست زیرا اگر مسلمانی به اهل ذمه نسبت فسق بدهد تعزیر می شود زیرا مرتکب معصیت شده است.

    همانگونه که در کتاب(البحر) آمده است:بگوید: ای کافر/ یا ای یهودی/ ومقصود او دشنام باشد ومعتقد به کافر بودن او نباشد،تعزیر می شود ولی تکفیر نمی شود.اما اگر معتقد به کفر مخاطب باشد،کافر می شود.زیرا اسلام را کفر پنداشته است.

    هرکس مرتد شود،وتقاضای مهلت کند،بنا بر مذهب اسلامی مستحب است حاکم شرع اسلام را بر او عرضه کند تا شبهه او برطرف شود.واجب است – برخی گفته اند:مستحب است سه روز زندانی شود ودر هر روز اسلام بر او عرضه می شود وچنان چه تقاضای مهلت نکند، همان لحظه ،حاکم شرع او را می کشد .مگر آن که امید به اسلام آوردنش داشته باشد.

همچنین اگر برای بار دوم مرتد شد باز همین حکم را دارد ولی این بار شلاق هم می خورد ودر بارسوم به همین شکل زندانی می شود تا توبه اش آشکار شود ودر صورت بازگشت به ارتداد به همین منوال عمل می شود.

از امام اعظم ابوحنیفه وشافعی تکفیر نکردن بدعت گذاران اهل قبله ثابت شده است.دلیل حکم این است که خود آن اعتقاد کفر است وگوینده آن،گوینده کفر است.هرچند کافرنشده است .بنابراین که این گفتار او نتیجه به کار بردن تمام تلاشش در راه به دست آوردن حق باشد.

محقق: ابوبکر آخوند خوجملی امام جمعه اهل سنت نگین شهر

تایپ وتنظیم: عبا محمدنژاد

منابع:

1-الدرالمختار،ج4

2-البحرالرائق شرح کنزالدقائق،ج2،ص85

3-الایمان حقیقته،ج1،ص139.

4-ابن عابدین،ردالمختارعلی الدرالمختار،ج4،ص244.

5-ابوحنیفه،الشرح المسیرعلی الفقهین الابسطوالاکبر،ج1،ص76.

6-مجمع الانهرفی شرح الابحر،ج4،ص214.

7-زین الدین بن ابراهیم بن محمد(ابن نجم)البحرالرائق شرح کنزالدقائق،ج1،ص364.

8-مجموع مقالات کنگره جهانی جریان های افراطی وتکفیری،ج3،ص51

تبلیغات

بزودی

جستجو های اخبار روز

جدیدترین اخبار

داغ ترین اخبار