تبلیغات

نکاتی درباره احترام به قرآن

Article Image
پرینت ایمیل توضیحات منتشر شده در سه شنبه, 09 آذر 1395 05:14 بازدید: 5

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على سيد المرسلين محمد، وعلى آله وأصحابه أجمعين، وبعد:
طبرانی و دارقطنی با سند صحیح از عمرو بن حزم نقل کرده اند که پیامبر ، به اهل یمن نامه ای نوشتند و در آن خاطر نشان ساختند: قرآن را جز افراد پاک دست نزنند.

به امت مسلمان در تمام اعصار  فرمان داده شده اتا به قرآن احترام بگذارند. و یکی از والاترین جایگاه های رعایت ادب با خداوند متعال، تعظیم به کتاب خدا و اکرام و بزرگ داشتن آن است. چرا که جایگاه کلام خداوند نسبت به سایر کلام ها همانند منزلت خود خداوند نسبت به سایرین می باشد.قاعده کلی این ست که به سخن به اندازه گوینده آن ارج نهاده می شود. و چه کسی از لحاظ گفتار و صداقت در آن از خدا والا مقام تز می باشد.  ﴿ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثًا ﴾ [النساء: 87]، ﴿ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا ﴾ [النساء: 122].

بیندیش که خداوند خود چگونه کلامش را به خودش نسبت می دهد. آنجا که می فرماید: ﴿ وَإِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴾ [الشعراء: 192] یا فرموده است:  ﴿ بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ ﴾ [البروج: 21]، و برای نزول آن برترین شب ها را اختیار نمود. چنانچه فرموده است: ﴿ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ ﴾ [الدخان: 3]، ﴿ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ * وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ * لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ﴾ [القدر: 1 - 3]، و برای فرو فرستادن آن فرشتگان را که معصوم بوده اند بر انگیخت و بخاطر نزول آن فرشتگان را نیز اکرام و اعزار نمود باریتعالی فرموده: ﴿ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ ﴾ [الشعراء: 193] و برای تبلیغ آن از میان انسان ها بهترین و با تقواترین آن ها یعنی حضرت محمد را در برترین بلاد، انتخاب نمود. در این باره فرموده است: ﴿ إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِلْعَالَمِينَ ﴾ [آل عمران: 96] و نزول آن را نیز در همان سرزمین پایان داد : ﴿ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا ﴾ [المائدة: 3].  و خداوند کتابش را با بهترین اسامی و بهترین صفات بزرگداشت. خود خداوند ائولین ذاتی ست که کلامش را اکررام نمود و بدان منزلت بخشید.

 ملائکه در تعظیم به قرآن سبقت می جویند: ﴿ فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ * مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ * بِأَيْدِي سَفَرَةٍ * كِرَامٍ بَرَرَةٍ ﴾ [عبس: 13 - 16]، ﴿ إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ * لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ﴾ [الواقعة: 77 - 79]

بیهقی با سند صحیح از  حضرت علی نقل می کند که رسول خدا فرمودند: وقتی انسانی برای اقامه نماز می ایستد فرشته ای می آید و پشت سرش می ایستد، و به تلاوت او گوش می دهد و به وی نزدیک می شود همچنان نزدیک می شود تا اینکه دهانش را بر دهان نمزا گزار می گزارد و هر آیه ای را که می خواند در دهان فرشته جای می گیرد. این نکته بیانگر پاسداشت قرآن از جانب ملائکه می باشد.

 پیامبر اصحاب خود را نیز چنین فرا داده بودند چنانچه فرمودند: فقط انسان های پاک حق دست زدن به قرآن را دارند . بزاز نقل کرده که رسول خدا فرمودند: دهان‌هایتان  را برای خوانددن قرآن تمیز نمایید. و یا فرمودند: حق عبادت چشم های تان را بدان ها بدهید. صحابه پرسیدند: حق چشم از عبادت چیست؟ فرمودند: نگریستن در کلام خداوند. پیامبر در روایت دیگری فرمودند: برخی از شما صدای خود را با قرآن بر دیگری بلند ننماید. . اگر پیامبر می دیدند فردی از اصحاب یکی از کتاب های سماوی ادیان گذشته را می خواند ناراحت می شدند و این ناراحتی شان نشات گرفته از تعظیم به قرآن و وحی بوده است.

ترمذی با سند ضعسف از ابن عباس نقل نموده پیامبر فرمودند: برترین اعمال نزد خداوند راحل مرتحل می باشد کسی که از اول قرآن تلاوت می کند تا به آخر قرآن برسد و باز دوباره بلافاصله شروع می نماید. این ها همه در راستای این ست که تا نسلی ببار بایید که به قرآن احترام بگذارد.
نقل شده روی حضرت علی در شهر کوفه از کنار ابوحکیمه می گذشت و وی مشغول کتابت قرآن بود. حضرت علی خطاب به وی گفت: به قلمت احترام بگذار. آن را درست گرفت و نوک آن را تیز کرد. در حالی که ابوحکیمه می نگریست بدو گرفت: این چنین بدان احترام بگذار همانگونه که خداوند بدان احترام گذاشته است.
 
حضرت ابوموسی می گوید: من شرم می کنم از این که روزی حداقل یک مرتبه به عهدنامه پروردگارم نظر نیندازم. .امام بخاری از حضرت ابن عمر نقل نموده: زمانی که پیامبر قرآن تلاوت می نمودند تا فارغ نمی شدند، سخن نمی گفتند.

صحابه و یاران رسول خدا نیز نهایت احترام و تعظیم را در حق قرآن داشتند. تابعین و صالحین بعد از آنها نیز چنین رویه ای در مقابل قرآن داشتند. فقیه بزرگوار ابوالعالیه وقتی می خواست قرآن بخواند بر سرش عمامه می گذاشت و عبایش را می پوشید و رو به قبله می نشست. و دوست نداشت بگوید فلان سوره کوچک.  چرا که همه سوره ها بزرگ و با عظمت بودند. عمربن عبدالعزیز وقتی دید فرزندش مشغول نوشتن قرآن بر دیوار هست، او را تنبیه کرد. چرا که این بیانگر احترام به قرآن نمی باشد. از مجاهد نقل شده: اگر مشغول خواندن قرآن بود ید و شما را خمیازه گرفت تا زمانی که خمیازه ات تمام نشده، قرآن نخوان. امام نووی بیان داشته که تمام امت اسلام بر این اجماع نظر داشته اند که احترام به قرآن واجب است.

نکاتی در مورد عظمت و احترام به قرآن ذکر شد، به همان اندازه که ذات خداوند با عظمت می باشد کلامش نیز چنین است. قرآن هست که ما را از تاریکی ها رهانیده و به سمت نور رهنمون ساخته است و ما را از گمراهی به سمت هدایت و از جهل به سمت علم و از تنگی دنیا به فراخی آن سوق داده است.
اگر نظری در زندگی امروزی جوامع اسلامی و مسلمانان داشته باشیم، مشاهده خواهیم نمود که به طرق متعدد به قرآن بی اهانتی و توهین می شود شخصی را می بینیم که پایش را به سمت قرآن دراز کرده و یا دیگری را مشاهده می کنیم که بر روی صندلی نشسته و قرآن از وی پایین دست تر قرار گرفته است و یا دیگری را می بینیم که به قرآن تکیه داده و یا برخی مشاهده شده که بر کاغذهایی از قبیل مجلات و روزنامه ها که بر روی آن ها آیات کلام الهی نوشته شده را پهن نموده وبر روی آن غذا تناول می نمایند. این ها همه در حالی صورت می گیرد که به هیچ وجه نباید به قرآن یا یکی از آیات آن اهانت و بی احترامی صورت بگیرد.

ما امروزه شدیدا محتاج این هستیم تا به جایگاه قرآن در رفتار و قلب های خود، تجدید نظر نماییم. ﴿ ذَلِكَ وَمَنْ يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ ﴾ [الحج: 32].

  وصلى الله على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه وسلم تسليمًا كثيرًا.

به قلم: د. حسام الدين السامرائي
مترجم: عصمت الله تیموری
منبع: الالوکه

نوشتن دیدگاه

تبلیغات

بزودی

جستجو های اخبار روز

جدیدترین اخبار

داغ ترین اخبار