تبلیغات

“به یاد کودکان محروم سیستان و بلوچستان”

Article Image
.php

ندای سنت آبان ۱۰, ۱۳۹۴ جامعه و فرهنگ

“به یاد کودکان محروم سیستان و بلوچستان”.php

به یاد کودکانی که:
بنا بر اعلام منابع رسمی، صفات ” بالاترین” و “بیشترین” را به صورت متضاد به دنبال نام خویش یدک می کشند. متضاد و متناقض به این دلیل که به صورت بالقوه، از بالاترین ضریب هوشی بر مبنای تحقیقات متعدد یونسکو، برخوردارند؛

اما در عمل:
بالاترین آمار بازماندگان از تحصیل،
بیشترین آمار بیگانه با میز و نیمکت مدرسه،
بیشترین آمار ترک تحصیل دانش آموزی،
بیشترین آمار مدارس کپری، خشتی و گلی نا ایمن،
بیشترین جسم و جان های لاغر و نحیفی که در راه کمک به درآمد و معیشت خانواده محروم شان، در کاروان های سوخت و قاچاق می سوزند و گویا بوی اندام های جزغاله شده شان شامه ی کسی را نمی آزارد.

این بچه های محروم، با وجود تمام محرومیت ها، یک روز بزرگ می شوند. شاید آن روز نگاه های کنجکاو و پرسشگر آنها با نگاه های ما غریبه باشد، آنها در یادشان خواهند سپرد که رفع محرومیت هایشان همت و دغدغه شب و روز چه کسی بوده و آینده و سرنوشت شان برای چه کسانی هیچ دغدغه ای به حساب نمی آمده،
اما آن روز برگ های تاریخ بی تفاوتی ها و بی مسؤلیتی های ما را عیان خواهد ساخت. برگ هایی که بدون شک این گونه نوشته های وهن آمیزی خواهند داشت:
” آنان شاهد از بین رفتن تدریجی کودکان و سرمایه های انسانی شان بودند، اما آرام، بی اراده و بی تفاوت از کنارشان می گذشتند. بی آن که اندیشه کنند که چگونه راه بر آن سیل ویرانگر ببندند.”
تاریخ در خاطر خود خواهد نوشت که بی تفاوتی ما سوزاننده تر از گرمای داغ و سوزان کویر، مخرّب تر از بادهای ویرانگر سیستان و خانمان براندازتر از طغیان رودخانه های بلوچستان بوده است.
رفتن و رخت بر بستن محرومیت از چهره و زندگی کودکان معصوم و بی گناه سیستان و بلوچستان به ” آمدن” هر یک از ما بسته است.
دریابیم شان، به دمی یا درمی یا قلمی و یا قدمی.

*خلیل صاحبدادزهی

اشتراک مطلب

تبلیغات

بزودی

جستجو های اخبار روز

جدیدترین اخبار